She'riyat
Tanlangan
Istiqlol davri o'zbek she`riyatining asosiy xususiyatlari
Annotatsiya
Ulug‘bek Hamdamning "Istiqlol davri o‘zbek she’riyatining asosiy xususiyatlari (90–2000-yillar)" nomli adabiy obzorida mustaqillikning dastlabki o‘n yilligi va 2000-yillar boshidagi o‘zbek she’riyati taraqqiyoti keng qamrovda tahlil qilinadi. Muallif istiqlol tufayli yuz bergan ijtimoiy-ma’naviy o‘zgarishlarning she’riyat mazmuni, badiiy tafakkuri va poetik ifoda usullariga ko‘rsatgan ta’sirini ilmiy-estetik mezonlar asosida yoritadi. Obzorda mustaqillik davri poeziyasining yetakchi mavzulari – Vatan va istiqlol, milliy o‘zlikni anglash, tarixiy xotira, diniy-ma’rifiy qarashlar, inson ruhiyati, subyektiv kechinmalar hamda umuminsoniy qadriyatlarning badiiy talqini atroflicha tahlil qilinadi.
Maqolada Abdulla Oripov, Rauf Parfi, Muhammad Yusuf, Halima Xudoyberdiyeva, Zebo Mirzo, A. Mahkam, B. Ro‘zimuhammad, Iqbol Mirzo, Sirojiddin Sayyid va boshqa zamonaviy shoirlar ijodi misolida istiqlol davri she’riyatining mazmuniy va uslubiy xususiyatlari ochib beriladi. Muallif she’riy jarayonda subyektivlikning kuchayishi, shaxs ruhiyatiga murojaatning faollashuvi, ramziy va modernistik poetik tafakkurning rivojlanishi, an’anaviy va yangicha badiiy shakllarning uyg‘unlashuvi kabi jarayonlarni davr she’riyatining muhim belgisi sifatida baholaydi. Shuningdek, she’riyatda g‘oyaviy qoliplardan voz kechilib, ijodkorning ichki olami, individual dunyoqarashi va estetik izlanishlari yetakchi o‘rin egallay boshlagani asoslanadi.
Obzorda istiqlol davri o‘zbek she’riyati avvalgi davrlar poeziyasi bilan qiyoslanib, uning o‘ziga xos taraqqiyot bosqichi, poetik yangilanishlari va adabiy jarayondagi o‘rni umumlashtiriladi. Muallif she’riyatning mavzu doirasi, badiiy obrazlar tizimi, janr va ifoda usullaridagi yangilanishlarni tizimli ravishda tahlil qilib, davr poeziyasining rivojlanish tendensiyalarini aniqlaydi hamda istiqboldagi badiiy izlanishlarga oid ilmiy xulosalar beradi. Shu jihatdan maqola istiqlol davri o‘zbek she’riyati taraqqiyotini kompleks yorituvchi, ilmiy umumlashtirish va qiyosiy tahlil tamoyillariga asoslangan adabiy obzor sifatida muhim ilmiy ahamiyat kasb etadi.
Maqolada Abdulla Oripov, Rauf Parfi, Muhammad Yusuf, Halima Xudoyberdiyeva, Zebo Mirzo, A. Mahkam, B. Ro‘zimuhammad, Iqbol Mirzo, Sirojiddin Sayyid va boshqa zamonaviy shoirlar ijodi misolida istiqlol davri she’riyatining mazmuniy va uslubiy xususiyatlari ochib beriladi. Muallif she’riy jarayonda subyektivlikning kuchayishi, shaxs ruhiyatiga murojaatning faollashuvi, ramziy va modernistik poetik tafakkurning rivojlanishi, an’anaviy va yangicha badiiy shakllarning uyg‘unlashuvi kabi jarayonlarni davr she’riyatining muhim belgisi sifatida baholaydi. Shuningdek, she’riyatda g‘oyaviy qoliplardan voz kechilib, ijodkorning ichki olami, individual dunyoqarashi va estetik izlanishlari yetakchi o‘rin egallay boshlagani asoslanadi.
Obzorda istiqlol davri o‘zbek she’riyati avvalgi davrlar poeziyasi bilan qiyoslanib, uning o‘ziga xos taraqqiyot bosqichi, poetik yangilanishlari va adabiy jarayondagi o‘rni umumlashtiriladi. Muallif she’riyatning mavzu doirasi, badiiy obrazlar tizimi, janr va ifoda usullaridagi yangilanishlarni tizimli ravishda tahlil qilib, davr poeziyasining rivojlanish tendensiyalarini aniqlaydi hamda istiqboldagi badiiy izlanishlarga oid ilmiy xulosalar beradi. Shu jihatdan maqola istiqlol davri o‘zbek she’riyati taraqqiyotini kompleks yorituvchi, ilmiy umumlashtirish va qiyosiy tahlil tamoyillariga asoslangan adabiy obzor sifatida muhim ilmiy ahamiyat kasb etadi.